เรื่อง"เมตาทอร์ช"(Metatorch)
(บางฉากของทัศน์ มีสารคดีเชิงถ่ายทำชีวิตที่ผ่านเลยไป ประกอบนวนิยายบ้าง และนิยายนี้เป็นนิยายอาหารทางความคิด(the food of thoughts)'อ่านด้วยวิจารณญาณ'
ตอนที่
456/2
2
ที่ดิน12พลัสพี(12+p) "12plus project"
นวนิยายเรื่องราว(theme)ของ"เมตาทอร์ช"(Metatorch)นี้มิได้ตั้งใจมองโลกในแง่ร้าย(pessimistic experience )
แต่"โลกใบนี้แสนจะงดงาม"ตามความเป็นจริงในปรากฏการณ์(phenomenal)
คือมองมันให้เป็นหนัง(series film show)ที่ดูได้เป็นม้วน ๆ (reels) หนึ่ง และมันก็จบลงไปอย่างสงบ เพื่อฝากความคิดและจินตนาการแด่คนที่อยากจะชมต่อไป เพราะโลกนั้น มี"คนชอบและคนไม่ชอบเป็นสารัตถะเสมอไป"เกิดเป็นดั่งมือซ้ายและมือขวาของมนุษย์แล
เคมินพยายามจะลำดับความคิด
และความคิดที่โผล่ขึ้นมาได้ก็คือ
การวาดฝัน(dreamings)โดย
ก็จะให้ทาวเวอร์ไปทำรีซซอร์ตบ้านซ่อนที่เพเกาในโครงการ"12+พี" นี้แล้ว ตอนนี้เตมินไปโพทนา(propaganda)ว่าาที่เพเกาจุด(spot)นี้
มี"พวกลัทธิขอกินหน่อย"(กลุ่มคนมีชนิดหนึ่งแต่มีแบบนิรนามหรือคนจนเทียม)โดย
มีจาวยางเป็นแม่บท
ที่ทำให้เรื่องราวปมประหลาดแบบชนวนสงคราม(community warfair)ในระดับต้นๆได้ปะทุขึ่นมามากมาย ส่งผลให้เป็นปัญหาต่อจิตวิทยาสังคมแบบนี้(chaos )เกิดขึ้น
แล้วมใครจะกล้ามาลงทุนกับทาวเวอร์
"คำตอบมีอยู่ที่จะ'แคลริไฟ'(clarify)"
คือ
มันเหมือนทางด่วนคู่ขนานรถไฟจักรไอน้ำ
ที่เอทินเขาตัดผ่านช่องแคมเพเกา
อันนี้มันเป็น'เมกาโปรเจคก์'(mega-project) เข
าทำมีรั้วเหล็กกั้น ถามว่า
"เอทินจะเอางินที่ไหนมาทำ"
ตอบว่า
"เงินกู้สากล"(international loans funds)มี
จากอดีตทางรถไฟรถจักรไอน้ำืทช่อวแคมเพเการิมทะเลน้ำสีเขียวและสีนน้ำเงิน
ทีเคยมีทหารรัสเซียในสมัยสงครามโลกครั้งที่
2 ลำหนึ่งได้บินมาตกที่เกาะ'เคลุ'และมีทหารคนหนึ่งรอดชีวิตจึงแต่งงานอยู่กินกับ
ชาวเกาะ"เคลุ"ต่อมาและตอนนี้เกาะเคลุถูกสัมปทาน
เป็นสถานท่องเที่ยวและพักซ่อนตัวของฝรั่ง(foreign)ชั้นเยี่ยมอย่างถูกกฎหมาย
ต่อไปจากข้อความก่อนโน้น
"เละตุ้มเปะ"
เคมินนิยามมัน
"รถไฟชนควายตายคาราง
ตลอดเวลาที่ช่องแคบเพเกา"
ถ้าใครนำข่าวนี้มาแจ้งที่โรงเตี้ยมวงเหล้า"พิกิ"ในข่วงเย็นและเที่ยงวันหรือตอนค่ำ ๆ ดึก
โรงเตี้ยมนี้เปิด24ขั่วโมงเปิดตามสะดวก
มีอะไรโรงเตี้ยม"พิกิ"จะแขวนป้ายบอกไว้
รวมทั้งป้าย
หมายศาล (court order)
ประกาศจับ(wanted)
รางวับนำจับ (rewards)
ประกาศของนายอำเภอ(sheriff notice)
รังวัด โอนให้ ที่ดิน (land and estate notice)
ขายสินค้า (sale& auction)
และใบปะโป้ง(rubbish notice)ที่คนขี้เมาไร้สติสัมปชัญญะ
นำมาติดเอาไว้ ช่วงเผลอตาจากเจ๊"ตอมิ"ผู้ควบคุมป้ายให้กลุ่มสภามันคงของชุมชนเพเกา
"รถชนควายเว็ย"
เมื่อใครๆได้ยินคำๆนี้
จะไม่มีใครอยากตกใจด้วยเลยที่เพเกา
และศพควายที่ถูกรถไฟชนก็ไม่รับเนื้อควายตายอย่างนี้
คนยากไร้(homelessness )แห่งเพเกา
ไม่สนใจเนื้อควายถูกรถไฟชนและเนื้อควายถูกฟ้าผ่าตาย
เขาไม่กินเพราะเนื้อควายถูกรถไฟชน
มันเป็นเนื้ออุบาทว์ "สูพิ"คนยากไร้เพเกาคนหนึ่งวยืรยันกับเคมินอย่างงั้น
เพราะที่ช่องแคมเพเกา
เขาชอบเลี้ยงควายตามข้างทางรถไฟที่มีหญ้างาม
ขึ้นเป็นปกติ มันมีมาก หลายคนตั้งตัวได้ดีมาเพราะกระทำแบบนี้
ก็พอทางคู่ขนานผ่านมาทุกอย่างจบลงอย่างสนิท
และแนบนัย
คนเผ่าอาชีพเลี้ยงวัวควายขายเนื้อกิน
เลี้ยงชีวิตตนเองเลิกอาชีพนี้ไปเลยทันที
และเพราะอาชีพเลี้ยงสัตว์แบบเร่ร่อนเป็ยอาชีพของคนขี้เกียจ (laziness)
หญ้าควาย
ในอดีตคนโคบาลและคนควายไม่ต้องซื้อหาเล็ม
ได้ตามใจชอบ
แต่พอโครงการทางคู่ขนานมา มีรั้วเหล็กกั้นทางรถไฟอย่างแน่นหนาแบบอิฐกำแพงตึกคอนโดมีเนียม(condominium)ที่เอทิน
ต่อมาเกิดข้าวยากหมากแพง
เพราะนโยบายการเงินการคลัง( money and financial policy)ของรัฐเอทิน
ที่เคมินเขื่อว่าเป็นตัวกำหนดและตัวแปรหลัก
หญ้าทุกขนิดที่ควายกิน
มันต้องซื้อ
มันต่องซื้อ
โรคสัตว์ระบาดแพร่
ราคาควายและวัวถูกลง
เพราะอุตสาหกรรมขนาดยักษ์ใหญ่
นำวัวควายไปแปรรูปเป็นธุรกิจ
โคควายให้เป็นอุตสาหกิจใหญ่ๆกว่า
และโจรผู้ร้ายลักควายยังชุกชุม
และตำรวจควายตามจับควายวัว
ยึดวัวควายที่เจ้สของนิสัยเสีย
โดยเฉพาะวัวควายที่ขาดมาหรือจงใจให้ขาดแล่งมา
เข้าไปบุกรุกพืชเศรษฐกิจ
และคนเอทินที่ชื่นชอบใฝ่จะละเมิดเทวสิทธิ์อื่นๆได่เกิดขี้นตลอดเวลา
คนที่หัวแข็งที่นะ
'คนที่ชอบเบี้ยว(โกง)ก็ตายหมด
ทุกอย่างระบาด
ไปทุกสถานที่ไข้ยุง มาเลเรียก็ระบาด
เรื่องทำนองนี้เกิดเป็นปกติทุกๆแห่ง
รอการจัดการมือเที่ยงอย่างทาวเว๋อร์มาจัดให้เรียบร้อย
ก็ทาวเวอร์ตัดสินใจรับเอาที่ดิน(12+0พี)
ไว้เป็นสาเหตุหนึ่งที่แนวคิดที่กล่าวมาอย่างนี้
นั่นมีอยู่จริง
และที่เคมินมอบให้เพื่อปรับเพเกาเป็นโลกทัศน์ใหม่เพื่อทำบ้านซ่อน
รีซอร์ตที่มหาชนนิยมมากตอนนี้(second home safari style
)จึงเกิดขึ้นตามมาเคมินเป็นประชากรอาวุโส(senior citizens )ของพื้นที่ช่องแคบเพเกา
เคมินหวังว่าความสงบ
จะเกิดขึ้นได้กับครอบครัวตนเองและทั้งหมดของฃชุมชน
แต่พอเคมินให้ความไว้วางใจไปกับทาวเงอร์ที่นัยถือกันมากเแแบศิษย์กับอาจารย์
แบบเส้าหลิมสำนักในเทพนิยายจีน
และเคมินเป็นเพื่อนสนิทกัน
แต่มันอย่างงัยอยู่แทนที่จะดีกับเคมินและชุมชนเพเกา
กลับทำให้เคมินและชุมชนเพเกา
กลับมีปัญหามากขี้น
ถ้าสมุมติว่า "ทาวเวอร์เป็นบุคคลที่ถูกส่งมาจากหน่วยเหนือเพื่อมาบรรเทาความำบากให้เคมินหายจากไนท์แมร์(nightmares )ที่แสนจะโหดร้าย
แต่ทาวเงอน์และคณะกลับมาทำให้เคมินและเพเกาฉิบหายแฃะบ่ดเจ็บทางใจและสถานะเดิมๆขึ้นไปอีก"
ก็น่าคิด"เคมินอุทานกลางแสงจันทราและเมฆหมอกในค่ำคืนวันพุธของค่ำหนึ่ง"
มันเหมือนเคมินทำให้ท่านทาวเวอร์ที่เคมินรักและนับถือ
มาแก้โจทย์คณิตศาสตร์ที่แสนยาก
และแก้ปัญหาทางรัฐศาสตร์ที่แสนจะสับสนและวุ่นวายให้มีปัญหาหนักจึ้นไปอีกแบบเลขยกำลัง
(exponential algebra)
ดูๆเป็นที่ทาวเวอร์มาซ้ำเติมให้ชีวิต
จริงของเคมินต้องสะดุดหยุดชะงักลงไปอีก
หลังแม่มดดาเลีย(Dalia)และพ่อมดเดเฟีย(Defia)ได้ตายให้เพื่อ
สังเวยความเป็น"ปูชนียบุคคล"อย่างทาวเวอร์ที่เคยเป็นที่พึ่งพิงได้ของเคมินในระยะหนึ่งตอนที่เคมินหนีออกจากบ้านเดเฟียมาจากเมืองพรุพริสมัยนานมาแล้ว
แต่เคมินคิดบวกเสมอ
เมื่อมาพินิจความมีใจของทาวเวอร์ว่า
"ควานใหญ่งานให่ต้องข้า ต้องใช้เวลา"
การอคอยก็เกิดขึ้นแม้จะเป็นบริบทแห่ง
"การรอคอยจนน้ำท่วมหลังเป็ด"โน้นละหนา
งานที่จะงามสวัสดีอย่างนี้นี่จะเกิดขึ้นได้
เคมินไม่สนนการรอคอยจะอย่างไร แม้ลมหายใจตนเองจะเหลือเพียงน้อยนิดก็ตาม
ทว่าเคมินจะทนต่อไป
สำหรับเคมินเพร้อมรับฟังคำๆนี้
เพราะมันเป็นวิสัยทัศน์(visions)ทั่วไปเสียแล้ว
สำหรับการรอคอยในอะไรก็ตาม
ถ้าคิดดูให้ดี
ทางเดินทางรถยนต์จ้ามตัดผ่านทางรถไฟแล้ว
ชาวเพกาขอตัดพาดทางรถไฟสมัยก่อนทีทเคยขอๆกันไป
ไม่เคยผ่านคือไม่อนุญาตจน60ปี 70ปีผ่านไป
และผ่านไปทจนทุกคนจะลืมไปแล้วว่า
"เคยขออะไรกับทางรถไฟไป"
สามชั่วโคตรคนตายลง(นับ20ปีอายุคนหนึ่งโคตร)
ชาวเคมินขอทำทางลอดตัดผ่านทางรถไฟ
ๆไม่เคยอนุญาต
ขอไปใข้เวลา60ปี
แต่ก็ไม่สำเร็จ
รถไฟยืนกรานความปลอดภัยยิ่งยวด
แต่พอทางด่สนคู่ขนานรถไฟแรงสู
จะตัดมาผ่านมาเท่านั้น
ทางผ่านทางลอดใต้ทางรถไฟ
เป็นทางลอยฟ้า
ทางเกือกม้าถูกสร้างด้วยเครื่องจักรและกำลังคนแรงงานนอกอันทันสมัย
ภายในเดือนเดียวทุกอย่างที่ชาวเพเกาเคยวาดฝันไว้60ปี
เรียบร้อยแข็งแรงอมตะหมดเป็นดุจสวรรค์ตอนนีจนแทบจะต้องจ้างคนใช้เดินข้าม เพราะทุกชีวิตที่เพเกาใช้รถมอร์ แม้กระนั้นทางเกือกม้านี้เหมาะเจาะดีแท้ ทุกคนสบายใจมากในเจเนอเรชั่น (genetations)นี้สำหรับทางเกือกม้ามีทุกจุดที่เพเกาแล้วทุกคน"ไชโย" ให้กับความเป็นจริง และความเป็นไปได้ ของความฝันและความจินตนาการ
แห่งอดีตชนชาวเพเกา
เคมินคิดว่า"นี่เป็นภาวะ"
มัน
ตอบสนองความต้อง
การของสังคมชาวเพเกา
เป็นที่น่าพอใจทีเดียว
และเป็นอย่างยิ่ง
คนที่เคยวาดฝันจะเห็นสิางนี้พลัน
ได้ตายลงไปหมดแล้วเหลืแแคงต่คน
ที่ไม่เคยคิดเคยฝัน
เคยยึดเอาเรื่องราวการขอผ่านทางกับรถไฟนี้
อย่างเป็นตุเป็นตะ เป็นวาระการเมือง(political issues )
มีทั้งแผนการจะปลุกระดม(mob)
ทั้งจะสร้างฝูงชนร่วม
การนัดเดินขบวน(demonstration or riot)
การทำบัตรสนเท่ห์กันมาก่อน
เพื่อให้สิ่งที่ตนต้องการเกิดขึ้นให้ได้ตามใจตามอารมณ์กันพลัน
สิ่งนี้เมื่อ60ปีก่อนตอนนี้ทุกคนได้เห็นและตอนนี้ทุกคนก็มีความสุขกับสิ่งนี้แล้วตอนนี้
"รอยยิ้มเกิดขึ้นหลายคนคงไปปลุกผีตาผียายมาใช้มันด้วย"
เคมินก็ทนรอทาวเวอร์มาทำ"ที่ดิน12+พี" ให้เป็นรูปธรรมเฉกเช่นทางข้ามทางรถไฟ ที่ชาวเพเกาขอไว้เมื่อ60ปีก่อนได้สำเร๋จลงแล้วตอนนี้เช่นกัน
แบบไหนแบบนั้น
เคมินจึงใจเย็น
เมื่อถูกทุกคนป้อนคำถามว่า
"รีซอร์ตโครงการ(12+พี)จะมาลงสักที"
จึงแสดงสัจธรรมให้เห็นว่
3ชั่วโคตรคนเกิดมาและตายกัยไป
จนเหล้านับขวดไม่ได้
จนบุหรี่นับมวนไม่ถูก
ที่สูญหายไปกับการรอคอยครั่งนั้น
จนทุกคนได้พบความพอใจ
และความต้องการ
ที่ตนต้องการได้เกิดขึ้น
สรุปนี่เป็นภาพถ่ายเชิงวิเคราะห์ในบริบท
ของเคมินที่เคมินตัดสินใจผิดมาก
ที่ให้ที่ดินมีโฉนด
ที่ดิน12+พีไปกับท่านทาวเวอร์เพื่อ
การลงทุน
นั่นถ้าหากว่า
ถ้าตนเอง(เคมิน)
นำมาขายและขายไปเรื่อยให้ก็
เพียงพอเพื่อการดำรงชีพได้อย่างดีทีเดียว
และได้ไม่ต้องมาลำบกอัตคัตขัดสนเหมือนที่เคมินตอนนี้และเคมินเป็นอยู่อย่างน่าใจหายและน่าไม่อายจริงๆ
คนเราจะดีจะชั่ว
มันขึ้นอยู่กับ
การตัดสินใจใน
การกระทำการน้อยๆใหญ่ใดๆนั่นหรอก"
ข้อคิดนี้เป็นปรัชญา
และตอนนี้เคมิน
พบว่าต่อมาคณะปมทับซ้แนและซ่อนทับในนโยบายของทาวเวอร์
ที่เกิดขึ้น
มีที่มาจากทาวเวอร์เป็นต้นกำเนิด
จากกองบัญชาการที่บริษัทระดับหอคอยงาข้าง
ของทาวเวอร์ และเกิดตัวแปร(variance )พิศดารผืดะบาได้เกิดขึ้น ที่กระทบกับชีวิตจริงของเคมิน และแม่มดดาเลียและพ่อมดเดเฟียอย่างรุนแรง
มี3คนนี้เท่านั้นทที่ยังยึดมั่นในมโนธรรมเฉกเช่น
ท่านตาคุคิบรรพบุรุษของเคมิน
นอกนั้นไม่นะ่สำหรับตระกูลนี้(คือไม่เหมือนกัน)
ถ้าท่านทาวเวอร์จะแก้ปัญหา"จาวยาง"และคณะขอกินหน่อยด้วยวิธี"หักด้ามพร้าด้วนเข่าวิธี"
เคมินตอบเลยว่าไม่เห็นด้วยไม่เซ็นอะไรให้ทั้งสิ้น
งานนี้นอกจากศาลสั่ง
พบว่าปมทับซ้อนคือทาวเวอร์
จะมาขายเสียแล้วไปซื้อที่อื่นด้วยเหตุผลใดๆก็ตาม
เคมินก็ตอบเลยว่าขอ"ที่ดิน12+พี"กลับคืนมา
เพราะตอนโอนให้ๆไปเป็นลักษณะให้ไปเปล่า
แบบมี"เงื่อนไขบังคับก่อน"เชิงสัญญาผู้ดี
ก็เกิดปัญหาทางกฎหมายฟอกเงินและอื่นใดๆอรก
ตามมา
หากเกิดขึ้นจริงตามที่ผีกระสือมาเป่าหู.
เคมินนั้น
ก็จุดนี้ท่านทาวเวอร์ลองคิดดู
เพราะการซื้อถูกมาก
แต่นำไปขายก็จงใจไม่ทำ
โครงการ
ก็ผิดเจตนารมณ์อย่างแรง
จะมีดีนิดนึง
จะตีความว่าโฉนดสะอาด"12+พี"นั่นสะอาดไม่ไ
ด้ ใรกรณีนี้เป็นกรณีศึกษา(case study)
เพราะในความสะอาดของโฉนด
อาจจะมียาพิษแอบแฝง
คล้ายแบบและแบบการเวนคืนการยึดคืน
ซึ่งที่ดินยึดครที่ที่เป็น
ป่าสงวน...เดิมและได้ถูกเรียกคืน...นั่นเอง
ต่อมา
แม้มันจะได้มาแบยอารยะนี่ยังงัย
เคมิน
ก็เคมินเชื่อว่า
ถ้า
ทาวเวรอร์ำไม่ทำโครงการตามที่ตั้งใจไว้ หรือทำไม่ไหว
ก็ให้นำที่ดิน"12+พี"นี่มาคืนเคมิน
เพราะเคมินจะได้ดูต่อไปว่าควรทำอย่วไร
สิ่งแรกคือใช้เป็นฐานยังชีพของทายาทของดาเลีย
โดยกฎหมาย
เพราะจะลดภารกิจความมั่นคงสังคมของรัฐเอทินไปได้มาก
เนื่องจากว่าโครงการ(12+พี)นี้ได้ปักหมุถดลง
ไปอย่างมั่นเหมาะแล้วว่า
เคมิน
ได้ขุดสระสามฤก็ดีที่เคยขุดหาแร่ทองคำ จากลายแทงของวิศวกรธรณีวิทยาเถื่อนคนเผ่าพม่า
เคมิน
จัดตัดทางวางหินกรวดทรายเอาไว้
ปักเสาไฟฟ้า
ถนนตรอกซอกซอยๆต่างๆไว้
ด้วย
ทำไว้อย่าง
สะดวกเพื่อทาวเวอร์มาสานต่อได้แนบนัยทีเดียว
ตแนนี้มันข่าวแสบๆออกมาว่า
ทาวเวอร์ไม่มาทำรั้วบวดหนาม"เกสตาโป(gestapo)กั่กั้นเหมือนที่เคมินเคยทำ
ไว้กับนิเวศน์ตนเองที่เหลืออีกนิดเดียวเเคอร์(eqer- quad)กว่า
จากที่มอบให้ท่านทาวเวอร์ไป
"ห้ามเลี้ยงวัวเว้นไก่"
ป้ายนี้ติดไว้เพียงเท่านี้
มันก็แก้ปัญหาจากคณะ"จาวยาง"บุกทำกินเชิงอารยะขัดขืนนี้ได้
ตอนนี้จาวยาง
เจ้าแม่มาเฟียกลุ่ม"ขอกินหน่อย"
เอาวัวมาด้อมเลุี้ยงในสระสามฤดู
ของโครงการ12+พี
ที่ก่อนโอนโฉนด
เคมินเคยจ้างคนขุดเพื่อหาแร่ทองคำ
ในสระนี้ๆลึก 12เมตรกว้าง20เมตรยาว40เมตร
จาวยางแอบมาใช้เพื่อเลี้ยงวัว
ทาำอะไรมากมาย
แต่ถูกสมุนทับซ้อนของทาวเวอร์ปลอยให้
จาวยางทพได้
เมื่อเคมินไม่อยู่ไม่เห็น
แต่เคมินแอบดูอยู่ตลอดเวลา ด้วยตาคอมพิวเตอร์
(computer 's eyes)
ได้ใจจาวยางิากันใหญ่ขาดมโนธรรมของตนเอง
และความเป็นสตรี
"เคมินไม่เห็นด้วย"
เคมินไม่อยากอธิบาย
มโนธรรมอะไร
แต่บันทึกมันขึ้นมาเป็นบายลักษณ์อักษร
"หมู่หรือจ่าเดี๋ยวก็รู้"
ใช้เงินซื้อหวย
กินเหล้าทำได้แต่ใช้เงินซื้อหญ้าให้วัวกินทำไม่ได้
สร้างโรงวัวมีเตาผิงไฟให้วัวอยู่ทำไม่ได้
พอมาถึงยุคผสมเทียมเกิดขึ้น
เอากันใหญ่ให้วัวออกลูก
แต่อาหารวัวสำหรับลูกวัวว่า
มีะอะไรให้ลูกเกิดใหม่กินหรือไม่
ใครเดือดร้อนหรือไม่
อันนี้เป็นหายะใหญ่หลวง
ของคนรากญ้า
ต่อทุกึฝชีวิตที่เพเกา
เพราะเลี้ยงวัวแ
ล้วมนุษย์ก็ฆ่ากินเนื้อ
วัวเป็นสิ่งมีชีวิต
ความคิดก่อนนอน
ชาว
เพเกา
เห็นช้างขี้ขี้ตามข้างไม่ดีแล
ใฝ่สูงเกินศักดิ์ไม่ดีแล
รถไฟไอน้ำยังมีวิ่ง
าถานีเพเกายังอยู่
ทะเลน้ำทะเลยังคงเค็ม
ลมพัดตลอดเวลาที่เพเกา
เคมินหลับและตื่นสบาย
พร้อมนกแลพไก่ขันตรูให้ระงมทุกเช้า
ควันไฟจากเตาเผาขยะเกิดขึ้น
ทุกเย็นที่บ้านเพเกาของเคมิน
แน่นอน
การอาฆาตมาดร้ายใดๆ
เคมินคงไม่มีเพราะมโนธรรมขวางทางเอาไว้
ต่อคนใจอำมหิตที่มีต่อชีวิต
ของเคมิน
ต่อเหตุอันวิปลาสทั้งหมดเหล่านี้
ที่สืบเนื้องมาจากการ'มิสเมเนเจอรเมนต์'(mis -managerment )
แต่ตัวอย่างเลวๆอย่างนี้ต้องถูกเข้าบัญชีและถูกลงโทษแน่นอน
ไม่ว่าจะเป็นนโยบายหรือมิใช่นโยบาย
อื่นใดๆ
ของรัฐเอทิน
หรือของชุมชนเพเกา
เพราะมันมีมูลความผิดและเจตนามุ่งร้าย
การละเมิดแบบนี้ถือว่า
เป็นการละเมิดเทวสิทธิ์ชนิดหนึ่งนั่นเอง
ถามว่าเคมินย้ายออกจากเพเกาปัญหาก็จบ
หรือไม่ดีกว่า
หนทางอื่น
จำจะมีได้
ได้ตัดจัดการออกไปเสีย
เคมินตอบว่า
"เกิดที่ไหนตายที่นั้น
การหนีไปอื่นหรือทำอะไรไปอีก
มันก็มีเกิดอย่างนี้อีกแต่อาจจะเป็นคนละประเด็นกันเป็นธรรมชาติ เพื่อนมนุษย์เอ๋ย
เหมือน"ชาวยิว(Jew)ออกจากยิวดินแดนก็ต้องกลับมายิวดินแดนอีกระนั้นแล
ไปๆมาๆก็จะพบกับปรัขญาหรีอคำ
สอนประจำใจที่ว่า
ด้วยปรัชญคำพังเพยบทนี้ว่า
"จะไปหนใดเล่าก็ไม่พ้น ชิงหมิงและชิงหะหวา"
เคมินเลิกคิดการไปจากเพเกา
ค่ารถก็ไม่มี สิ่งแรก (first thing first)
เพราะเคมินถูกผลัก
การตายเพราะคิดสั้นๆ
โง่ๆ
นั่น ๆ
มันไม่ดีงามเลย
เหมือนการตายของดาเลียและเดเฟีย
ก็เพราะสิ่ง
"ผลัก"นี้
ที่จาวยางทำอยู่เป็นต้นเหตุ
อันนี้ดาเลียและเดเฟีบอาจคิดผิด
ที่ตรอมใจตายเพราะเสียใจในพฤติการณ์เลวทรามของคนในเพเกา
แต่เคมินคิดว่าการตายของดาเลียและเดเฟียเพราะอยากเกิดเป็นแม่มดพ่อมด
เพื่อต่อสู้ป้องกันเคมินได้
ในรูปร่างที่ไม่มีตัวตน
และจะไม่ด
เจ็บปวดเมื่อถูกทำ
และการเป็นผีพ่อมดแม่มดจะเห็นศัตรู
ฝ่ายเดียวแต่ศัตรูไม่เห็น
ตนเองและท้ายสุด
แม่มดดาเลียและพ่อมดเดเฟียจะชนะได้ในที่สุด
แต่ตอนดาเลียมีขีสิตแยู้ไม่ได้เปิดเผยให้เคมิน
ฟังสากลเรื่องราวที่ไม่ดีในเพเกา
แค่เคมินได้ประสบแล้วความจริง
มีว่า"จาวยาง"เป็นมารร้าย"ขึ้ลักขโมย"
บงการงานสกปรกในชุมชน
และการให้บริการทางเพศเป็นสิ่งตอบแทน
บางทีก็อารยะบางทีก็อนารยะ( อ+อารยะ"อ"ตัวนี้แปลว่า"ไม่"เป็นภาษาโบราณตะวันออก บาลี'Pali')
พฤติกรรมของ"จาวยาง"เป็นพฤติกรรมที่ขัดต่อความสงบและเรียบร้อยแลขัดต่อศีลธรรมอันดีงามของประชาชน "ศาลไม่รับฟังนะ่"
คนทำผิดเป็นจน
ถ้าผิดรวยจนก็ผิดได้โทษอันเดียวกัน
แต่จาวยางและคณะเพเกาทุกคนมีฐานะเบื้องหลัง
คือคนจนเทียม "มีเคมินเท่านั้นรวยเทียม"
สมัยหน้าการแก้ไขรัฐธรรมนูญของมลรัฐเอทินเคมินจะแสนอสว่า
"ให้บทรัฐธรรมนูญชิ้นส่วนหนึ่งว่า
ให้โคบาลคนเลี้ยงวัวควายต้องมีคอก มีรั้วเลคจำเพาะมีอาหารน้ำหญ้าตนเอง และต้องรับอนุญา
ตก่อนมากน้อยไม่สำคัญ อนามัยชุมชนมาก่อน
(community health and security come first)
ถ้าใครฝ่าฝืนทำโทษมีความผิดอย่างหนัก ถึงโทษประหารชีวิตหากพบเป็นกลไกให้เกิดการตายและอุบัติเหตุของคนอื่น
ให้เป็นบทบัญญัติในเนื้อหาของรัฐธรรมนูญฉบั
บที่จะเตรียมการแก้ไขเพิ่มเติมต่อไปด้วย
"อาเมน"
