นวนิยาย
เรื่อง
"ลอร์ดลิเทล"(ลิชเล)
ตอนที่ 21 " เยมิน"กับเงินถูก
รางวัล5,000 ล้าน$สหรัฐ"
ยังมีอีกหลายรายการ ที่จัพูดให้นึก ในสวรรค์ของคนมีมโนธรรมที่ฃอร์มิทนยืนยันว่าต้องมี แม้ในหมู่โจรสลัด ต่อไปมาที่กติกาแห่งมิคาจะไม่เห็นด้วยในความเป็นแห่งฐานันดรศักดิ์ของท่านพวกขุนนาง แต่เป็นตายร้ายดีกติกาแห่งมิคานจะไม่ยอมปฏิเสธลัทธิเทวสิทธิ์ทั้งอย่างอ่ออย่างแข็งและอยางปากลางและท้ายสุดอย่างละมุนละไมเช่ยการได้ทรัพย์เพราะถูกรางวัลหรือการพนันชนะขาวสะอาดและถูกกฎหมาย เป็นต้นแน่นอน
ถ้าลอร์ดมิคานกล่าวอะไรออกไปที่เข้าข่าย ที่หวาดเสียวตื่นเต้น เกินกว่าจำเป็น ที่ธรรมชาติเกิดและการที่ศักดินาเทวสิทธิ์ได้ทำอวดเบ่ง หรือ"ขี้โม้"ในสังคม แต่ไม่นับเอาการมีอปกติประพฤติดื่มหยาดน้ำค้างที่เทือกเขาโอเฟของลอร์ดมิคานไม่ และจะคาดโทษการประพฤติไม่อ่อนน้อมถ่อมตน ต่อคนหน่วยหนือกว่าเช่นเดินก้มจนหลังงอเป็นต้น เมื่อผ่านหน้าผู้อาวุโสากว่าอายุมากกว่าตน เมื่อพบกับคนในสังคม
และกติกาแหางมิคานต้องถือหลัก"ถือเงียบ"เป็นนิสัยไว้แหละดีทำตัวๆม่เป็นฝ่าบเาฝสนอและฝ่ายค้านในสังคมในด้านความคิดและแสดงออก
ส่วนการคิดค้นทฤษฎีวิทยาศาสตร์อันนุ้ไม่ว่ากัน การลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเรียนมหาวิทยาลัยหรือเล่นการเมืองหรือเป็นทหารอันนี้ก็มีกติกายกเว้นให้โดยดุษฎี
กจิกาแห่งมิคานที่ใช้กัยขุนนางมีคือห้ามไม่พูดมาก(นกจากหน้าบัลลัวก์ศาลที่ศาลสั่ง)เป็นสำคัญ ต้องเป็นคน"พูดน้อย"ตามและให้เหนือจริยาวัตรธรรมดาของมนุษย์ มิใช่เสพอาหารรสหรือยาทำให้เงียบ แล้วเป็นคนเงียบสุขุม"
เป็นฐานันดรต้อง"
คิดให้มาก" แต่มิใช่บ้า
"คือคิดก่อนพูด""
"และทำก่อนพูดแล"
และ"อย่าร้องให้ให้ใครเห็น""
ในสังคมเป็นอันขาด
ส่วนงานหน้าศพ กำหนดต้องให้บีบน้ำตาร้องไห้ออกมาให้มากเป็นที่สุดให้ได้ ถ้าไม่มีน้ำตา เพราะเป็นโรคต่อมน้ำตาน้อย หรือเป็นโรคใจอำมหิตขึ้นสมอง ก็อนุญาตให้ใช้หัวหอมที่ผ่าซีกแล้ว นำมาไว้ใกล้ตา เช็ดตามบริเวณเปลือกตา น้ำตาก็จะได้ไหลมากที่นี้ " เป็นการเคารพศพผู้ตาย เพราะกติกามิคานถือว่า"ความตายของคนมีครั้งเดียว"
และเพราะตามกติกาแห่งมิคาน การร้องไห้จนน้ำตาไหลให้ได้เมื่อเห็นศพมีพิธีกรรม นั้นถือว่า"เป็นการเคารพต่อเทพเจ้าผู้สูงสุด"ไปในตัว
ต่อไป และ เพราะ"โรคน่าไม่อาย"ที่สังคมแห่งมิคานเกลียดที่สุด คือคนต้องรู้จักอายเมือแก้อแก่ผ้าออกจะใช้แอปพลาย(apply) กับคนทุกประเภทแห่งมิคานด้วยรวมทั้งเด็ก"ยืนฉี่"ใหผู้
ใหญ่ดูและ"ขักว่าว"=จับอวัยวะะเพศถอกไปพลางให้คนอื่นดู"ห้ามเด็กไร้เดียงสาทำเด็ดขาด"
เพราะนี่เป็นวิสัยเด็กใหญ่ทำในห้องลับแบบสุดสะดวกททีธรรมชาติสั่งมา อันนี้รวมทั้งบางส่วนต่อเพศหญิงด้วย แต่หญิงมีความละอายมากกว่าชาย เพราะตนเองหญิงต้องรับผิดชอบในการคลอดมนุษย์ คือต้องมีความรับผิดชอบสูงในตัวลูกที่คลอดออกมาจากโยนีของตนเป็นเหตุผลธรรมชาติ สร้างมา
ส่วนการ"ฝันหวานฝันเปียก" และ"มรรควิธี"ของเพศใดๆทั้งในที่ลับและในที่แจ้ง จะไม่เข้าข่ายข้อกติกาแห่งมิคานนี้โดยประการใด
ผู้หญิงคำว่า"ตกเบ็ด"=(การบำบัดความใคร่ด้วยตนเองเพราะหญิงถือว่าการร่วมเพศก่อนแต่งงานของหญิงตามปกติแล้วกลัวมีลูก )ในเด็ก หญิงจะพบน้อยแต่ "การชักว่าวสำหรับชาย และการตกเบ็ดสำหรับหญิง " เป็นคำนิยามถึงการบำบัดความใคร่ทางเพศ ก่อนจะมีภาวะสมจริงเกิดขึ้นได้ แต่เรียกชื่อต่างกันเท่านั้น
ส่วนการอื่นในหัวข้อประ้ด็นของ"ลัทธิไม่น่าอาย""
คือ แม้มีคนสามัญรวมทั้งทาสทาสีและกรรมกรเหมืองถ่านหินและแร่ทองคำและกรรมกรบ่อน้ำมันทั่วไป
และตลอดกรรมกรเหมืองถ่านหินที่ตายในเหตุการณ์ภูเขาไฟระเบิดที่"เมตามา"ด้วย("เมตามา"คือชื่อของภูเขาไฟที่ระเบิดออกมา จากใต้ดินแล้วออกมาเป็นก้อนๆเท่าก้อนหินก้อนใหญ่ชื่อว่า"น้ำแข็งลาวาก้อนมะหึ" ที่เคยเกิดขึ้นที่มิคานนี้
เมิ่อ 50 ปีที่แล้ว มันเกิดมาตอนมีการทดลองระเบิดปรมณูของชน"เผ่ากาโนเน" ที่เชื่อว่าทำให้ภูเขาไฟน้ำแข็งที่ชื่อว่า "เมตามา-เอกซิเดนส์"เกิดระเบิดขึ้น(metama accident ) ที่เป็นผลให้เหมืองถ่านหินที่มิคานถล่มด้วยมีคนตาย5,000คนในปีนั้นเหตุ หลักคือดินร้าวดินทรุดช่วงข้อต่อไหล่ทวีปของโลกจุดเมืองมิคานถูกแทรกแซงและปรับถ่ายอุณภูมิจากภาวะะโลกร้อนของมลทิลพิษใหม่ๆที่เกิดขึ้น
ก็"ห้ามไม่ละอาย"ที่จะพูดในเชิงว่า"เราโชคดีกว่าเขาที่ไม่ประสบโศกนาฏกรรมอันมหึ!ครั้งนี้ที่มีคนตายเป็รจำนวนมาก นี่ความละอายที่จะพูดที่มีจัดไว้ในกติกาแห่งมิคาน
กติกาแห่งมิคานไม่ปลงใจที่จะเชื่อในลัทธิเซกซ์ไดรว์(sex drives)ของท่านนักอภิมหาจิตวิทยาอาวุโสสากลนาม ท่านฟรอยส์(f roid)เลย
เพราะว่าปมด้อยทางเซกซ์(sex) ที่มาในประเด็น"เซกซ์ไดรว์ "(sex drives) ปมทางเพศแบบนี้ กติกาแห่งมิคานถือว่า"เปลี่ยนแปลงได้ แก้ไขได้ ไม่ให้มีได้ "โดย"ลัทธิแยบยลวิธี"
เพื่อเข้าไปแก้ไขปัญหาเงื่อนำทางเพศวัตถุมีอาทิ เช่น "การแก้ให้สันดานขาวเป็นสันดานดำ และแก้ให้สันดานดำเป็นสันดานขาวได้"
ที่เป็นปม(complex )ในเรื่องสันดานของมนุษย์ทุกชนิดเภทของรัฐแห่งมิคานได้และกติกาแห่งมิคานมีความเชื่อและเชื่อว่า"ปมอะไรต่างๆ"เหล่านี้สามารถแก้ไขได้โดยมนุษย์ด้วนลัทธิแยบยลวิธี
ต่อไป คือได้ มีอีกเรื่องคือคนมี"ปมขึ้สงสัย"มีเรื่องอยู่ว่า มันความขี้สงสัยนี้เป็นขึ้นมาประดุจว่า "เหมือนธาตุของการคิดค้นหาคำตอบทางปรัชญาสูตรต่างๆอย่างเป็นวิทยาศาสตร์ของนักปรัชญาในทุกสมัย"และข้อสงสัยนี้เองเป็นจุดกำเนิดคิดอย่างวิทยาศาสตร์ในระบบและในเชิงนอกระบบอีกด้วย
คือ ในกาลครั้งหนึ่ง นั้น " เยมีน" ชาวประมงหนุ่ม ร่างดี หาปลาเก่ง มีมานะและอดทน
ได้มาล่า"ปลาอินทรีย์ทอง"แล้วมีโอกาศผ่านมาหาปลาอินทรีย์ทองทางฝั่งทะเลมิคาน เพราะ ด้วยกระแสลมแรงจนเรือประมงของ"เยมีน"ได้เปลี่ยนทิศทางการเดินเรือไปเอง และนับว่าโชคดีเป็นอันมากที่ริมทะเล ณ ระยะทาง100ไมล์ทะเล
ที่มิคานมีปลาอินทรีย์ทองและปลาแข้งไก=ปลาสิพิลา มากมายนัก แต่ไม่มีใครกินมันเลยและชอบกินมัน ทั้งชนิดสดแห้งและตากเค็ม และแกงและชนิดทอดสดกับกระเทียมผัดและผักคึ่นฉ่ายคั่วด้วนหัวหอมใหญ่ ที่เมืองมิคาน " รัฐต้องห้ามแห่งนี้"
ชายผู้นี้ขึ้สงสัยรายหนึ่งนี้ได้ถามขึ้นมาว่า
มันเป็นไปได้อย่างไร ?
ที่เมืองมิคานได้ออกรางวัลเป็นวาระแหางชาติ"ลอตเตอรี่" (lottery)เชิงสุ่มที่จับจากหมายเลขบัตรประจำตัวประชาชน
เขาจัดให้มีการจับรางวัลเชิงสุ่มวิธีชนิดคอรับชั่นยาก ลำเอียงยาก มั่วยาก กล่าวคือยุติธรรมและลับสุดยอดเปิดพิสูจน์ต่อสาธารณชนและสาธารณมหาขน ฉะนั้นคนยากดีมีตนจึงเข้าไปจ้อวมองดูได้ทุกกรณีว่าเขาทำอย่างไรกัน!
โดยมีการจับรายปี โดยหญิงพรหมจารี อายุ25ปีพอดี และที่สำคัญฟรีซื้อต่อทุกคน รวมทั้งชนชั้นฐานันดร ชนผู้นำ(elite) รวมทั้งคนรวยระดับ(Millionaire )พ่อค้านายทุนชั้นกลาง (bourgeois)แห่ง รัฐมิคานทุกชนิด หมาๆแมวๆไม่มีสิทธิ์นี้ เพราะเขาเอาเฉพาะมนุษย์เท่านั้น
อันนี้รวมทั้งคนกวาดขยะแห่งรัฐและคนขอทานคนพิการด้วยคือทุกชนิดชนทุกคน เว้นคนต่างด้าว(alien) ทุกชนิดพอคำตอบถูกกล่าวอย่างนี้จบลง
เยมินพอใจมาก !แม้ข้าวปลาอาหารยังไม่ตกท้องตั้งแต่เช้ามาเหนื่อยก็เหนื่อยหอบเฮ็กๆ สีหน้าของเขาบ่งบอก เด็กที่ชายทะเลที่พบเขาพอมองออก แต่เขายิ้นฟันขาวจั๊วร่างล่ำสันสีหน้าแสดงดีมจมากแบบหัวเราะออก สีหน้าเขา บิออกตลอดเวลา เป็นอย่างนั้นจริง ๆ เด็กๆที่ชายหาดมิคาน บริเวณแถม"อันดาโกส " จึงพากันแซวเขาและชวนเขาเล่นหัวไปตามประสาเด็ก เพราะชอบร่างเขาตุ้ยนุ้ยดีและยังหนุ่มยังแน่น จนเด็กบางคนเช่น"ดิดี"ลูกคนช่างไม้ ยังนึกอยากให้เยมินค้างคืนที่บ้าน และได้รู้จักพี่สาวคนสวยของเขาเพื่อจะได้ออกไปเที่ยวทะเลหาปลากับเขาด้วย
อย่างงัยเยมินก็ดีใจหาย คือเยมินเขาดีใจและปลดความเหนื่อย ความตกใจของเขาทั้งหมดให้หายไปสิ้น เมื่อถึงฝั่งโดยปลอดภัยแล้วได้คุยแซวเล่นกับเด็กๆน่ารักอีก
และในเมื่อการรอดชีวิตมาถึงฝั่งนี้เชื่อว่าถ้าไม่ใช่พระเจ้าก็ปีซาจทะเลลึกบางตนได้ช่วยเชาไว้แน่นอนนอกจากสมองอันคมกริบของเขา
ที่เชื่อมั่นว่า "ช่วยตัเองได้" แต่พระเจ้าและสิ่งศักดิ์ลึกลับมันก็ต้องเชืาอไว้บ้างและก็ไม่ควรลบลู่
"ใช่" มันมองไม่เห็น แต่เชื่อกันว่าสิ่งนี้มีอยู่จริง" มันก้อไม่เสียหายอะไร ที่คิดได้อย่างนี้ "เยมินยืนยันกับตัวเองในที่สุด
บริเวณที่พายุสาบพันธุ์โทนาโด(tornado )ตั้งเค้าและลมแรงกรรโชกมา และจุดนั้นขเป็นจุดน้ำลึก ที่มีปลาฉลามเสือชุกชุมอีกด้วย
ตัวของเยมินร่างกายเขามีสีแดง ไม่มีหนวดแต่มีผมสีแดงปนดำ ผิวเนื้อก็เช่นกัน
เพราะแดดทะเลแผดเผาเยมินจนดูเป็นสีเนื้อเป็ดที่ไหม้ และเนื้อหมูสามชั้น ที่ทอดอบกรอบทาน้ำมันมะกอกเสียเยิ้มเลยทีเดียวกระนั้น
"เนื้อหนังของเขาตอนนี้เสื้อกล้ามก็ไม่สวม จะมีก็แต่กางเกงตังเกประมง สีน้ำตาลเข้มนุ่งเรียบร้อย ไม่มีเช็มขัดรัด " ส่วนบนหัวเขาโพกด้วยผ้าโพกด้วยผ้าขาวม้าลายตาหมากรุก รัดไว้อย่างกระทัดรัดดี บนศีรษะของเขา ดูทะมัดทะแมงว่าเขาอืดพอเพื่อต่อสู้กับชีวิตแบบนี้ ที่แสดงว่าเชื่อมั่นในตนเองอย่างยิ่ง
เหล้าที่เยมินจะเดาะสักกรึ๊บ!ตามปกติ เมื่อถึงฝั่ง หรือเมื่ออารมณ์เสียและเหนื่อย นั้นไม่มีในมือ แต่ในเมื่อปกติจะมีขวดเหล้าในมือเสมอ
ตอนขี้นฝั่งทุกครั้ง ไม่ว่าฝั่งไหนเพราะเหล้าคือเพื่อนเกลอตัวสุดท้าย "มันย้อมใจดี" เขาพูดคำนี้กับคนที่มีนิสัยไม่ดื่มเหล้า ทั้งหมดที่กล่าวมาเขาอาจจะให้เกียรติกันกับคนฝั่งทะเลด้านชายหาด"อันดาโกส"ของของเมืองมิคาน เพราะคนมิคานไม่ดื่มเหล้านอกจาก จะดื่มกันก็แต่ในเทศกาลเต้นระบำรอบกองไฟประจำปีเท่านั้น
"เหล้า"สำหรับเยมิน เขาดื่มมันจนติด แต่ไม่เคยเมาทว่าเขาต้องดื่มมันร่ำไป เมื่อเวลาออกทะเลหาปลา พร้อมกัญชากันเมาคลื่น
เมื่อเวลาใดนึกได้ ต้องเสพอะไรบางอย่างโดยเฉพาะตอนคิดอะไรไม่ออก มันเหนื่อยมากๆ เขาใช้เหล้าดับอารมณ์เสียนั้นๆทันที
ต่อมาเขาเอ่ยขึ้นว่า
มันมีการจ่ารางวัลยคนถูกหวยวาระแห่งชา
ติที่มิคานนี้เป็นประจำปีถึง 5,000$US ล้านดอลลาร์ สหรัฐ หวยนี้ออกสำหรับผู้ถือบัตรประชนชาวมิคานเท่านั้น มันไม่มีซื้อไม่มีขาย
เยมินคิดว่า ถ้ามีขายเขาจะซื้อมันทันทีสักจำนวน1ใบ เพราะเขาติดหวย และชอบเสี่ยงในโชคลาภเหมือน กับทีเขาเสี่ยงชีวิตออกทะเลหาปลาทุกครั้ง
ลอร์ดมิคาน ตอนหลบซ่อนจากฐานันดรศักดิ์คอยแทรกติดตามหา ด้วยการคว้านหาความเป็นจริง อย่างคนที่คนเคยไปแอบเรียนเศรษฐศาสตร์มาตอนสมัยเรียนจึงได้รู้ว่า
โดยบอกับตนเองแบบนั่งคิดอยู่คนเดียวว่า:-
ก็เงินรางวัลเท่านี้นั่นยังน้อนนิด
เพราะอะไร?เพราะว่าเมืองเมิคานได้เก็บภาษี ที่รัฐมิคานรัฐบาลเก็บได้จากชาวเมือง น่าจะเห็นได้มันเก็บต่อหน่วยชนิดอย่างต่อหน่วยเวลาเลยและตนถูดเก็บก็ไม่เดือดร้อนอะไร ชนิดคนละบาทคนละห้าสตางค์แต่ถ้าเป็นล้านเงินเท่าไหร่
และช่วงรัฐได้เงินมาพักเป็น"เงิน
คงคลัง"ยังเอาเงินไปเล่นดอกเบี้ยลงทุนพิสดารอีกผลตอบแทนเป็นเรตออฟรีเทิน์น(rate of returning) ไม่รู้สักเท่า
ไหร่ในระบบ แมคโคอรโคโนมิก=เศรษฐศาสตร์มหัพถาค(macro-economic) ลอร์ดมิคานเคย
ถูกเชิญเป็นที่ปรึกษารัฐบาล แต่ลอร์ดมิตานรับ
ไม่ได่เพราะผิดกติกามิคาน
ใช่! มันเกี่ยวข้องกับโลกใบใหม่ในยุคของ"ดืจิตอล"(digital )เท่านั้น ไม่มีอะไรมาก ลองจินตนาการดู"ทำอะไรเพียงนิ้วกดและใจคิด"ทุกอย่างจะวิ่งมาถึงเตียงนอนทันที
ฉะนั้นก็ในเมื่อประชาชนแห่งมิคานมีเป็นล้านๆ ก็ในทุกๆเสี้ยววินาที คนทุกคนในทุกวินาที ถูกเก็บภาษีทั้งที่เห็นและไม่เห็นในทุกเวลาที่ชาวมิคานหายใจและเวลาหลับหายใจนั่นงัย
เยมินไม่ได้รู้เรื่องนี้จากลอร์ดมิคาน เพราะมันอยู่กันละโลก และกอร์ปกับกติกามิคานห้ามไว้ จึงพบคำเฉลยโดยตรงไม่ได้
แต่คนคิดเป็นและเป็นนักเศรษฐศาสตร์จะรู้ทันทีและมองไพ่ใบนี้ออก กันทั้งงเมืองมิคาน และรู้กันทั้งเพ ว่าแต่ "คนเล่นเงินเป็นรึเปล่า"หรือ "งี่เง่า" อันนี้ก็ช่วยไม่ได้" เยมินคิดในใจ แทนการ"ด็อกเหล้า"เข้าปากเหมือนแต่เก่าก่อน มันหายอยากเหล้าเลยตอนนี้"เจ้าเยมิน""เพราะผีดิจิตอลเข้าสิง
เยมินจึงขอขอบคุณ"ท่าเรือน้อยๆชื่อ"อันดาโกส"แห่งมิคานและเด็กทุกๆคนที่นั่นและ"ดิดี"ลูกคนช่างไม้ในวันนั้น และรีบกลับบ้านก่อนที่จะมาตายด้วยโรคภูมิแพ้มิคานเสียก่อน
ทว่าแต่เยมินทราบดังนี้แล้วว่า
ทุกอย่างมันเป็นไปได้เนาะๆ
" เยมิน"จึงคิดจะหาวิธีจับปลาด้วยระบบดิจิตอลบ้างในโอกาสต่อๆมา คือเพียงนอนกระดิดนิ่วฃที่ห้องนอนตนเองแล้วปลาจะวิ่งมาเข้าอวนเองด้วย"ดิจิตอลมรรควิธีระบบ"ได้และเยมินจะนอนรอรับเงินดิจิตอลอย่างเดียว ไม่ต้องกลัวเรืออัปปางอีกแล้ว แต่นี้ไป
ที่ห้องนอนได้เลย "โอ้ยโลกสมัยใหม่นี้มัน"บราโ
ว (bravo)"จริงๆ" สันติภาพมาถึงเมืองมนุษย์แล้วเพื่อนเอ๋ย!
"ความจริง"
มันก็ไม่บ้านะ! เยมินยืนยันและกล่าวลาก่อน"อันดาโกส"ที่รัก
.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น