เสียงฝนแอลนีโญ ปรุหลังคาผุให้เป็นรู
ฟังแล้วเพราะเราเป็นเต่า เราเป็นหวูเหว่ย
เราชอบเราสงัด
เราเดินทางไปกัยสายลมแห่งสายลมที้
ดาบตัดสายบมนี้ไม่ขาดได้นอกจากใจของฉัน
มันเป็นตอนเย็นทีโรงเรียนบ้านนอกเลิกเรียนพอดี
เด็กร้องไห้ว่าทำไม"แม่ไม่มารับ"
ครูไมีมีเวลาตอบและจะเอาใจเด็ก
เพื่อบอกเด็กว่าใรตกมันเปียกแม่จึงมารับเธอกลับบ้านทันทีไม่ได้
เด็กมันไม่ภาษาว่าฝนมันคืออะไร
"เฉาก็วย" ภารโรงโรงเรียน นั่งเหม่อดูว่า"เด็กมันจะทำอย่างไรต่อไป"
หลังจากร้องไห้บีบน้ำตาออกมาจนพอใจแล้ว
เฉาก๊วย พบว่า เด็กมันก็หยุดร้อง
หลังครูปิดหน้าต่างโรงเรียนเสร็จเพราะฝนมันสาด โรงเรียนนี้จนลูกหลานคนชาวนาเลี้ยงควายทั้งนั้น ที่มาเรียนที่โรงเรียนนี้
แต่ทุกคน
มีรถนั่งเพราะเงินผ่อนส่วได้เงินดาวน์รถถูกกว่าค่าข้าวสารกระสอบนึงตอนนี้
ถ้ารัฐบาลของตัวล้มลง ก็เพราะไม่หาทางช่วยชาวนาผ่อนรถให้ ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง
ท้ายสุดก็จะล้มละลายมดตัว
รัฐถูกยึดอำนาจโดยชาวนา
เพื่อนนำเงินที่รัฐฐเก็บได้มา
ผ่อนส่งรถยนต์ที่ตนดาวน์ต่อไป
รัฐแพ้ชาวนาในการต่อสู้อย่างขาวสะอาดโดยปราศจากอาวุธ และการนองเลือด
เพราะรัฐเห็นว่ารถคือการขับเคลื่อน
ที่จำเป็นกว่าอาหาร
ถ้าชีวิตที่ไม่มีการขับเคลื่อน มันก็คือชีวิตที่ ตายแล้ว
ชาวนาจึงได้ปกครองประเทศต่อมาอย่างสงบสุข
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น