นวนิยาย
เรื่อง"เมตาพอร์ช"(Metaporch)
(บางฉากของทัศน์ มีสารคดีเชิงถ่ายทำชีวิตที่ผ่านเลยไป ประกอบนวนิยายบ้าง และนิยายนี้เป็นนิยายอาหารทางความคิด(the food of thoughts).
ตอนที่473
ตอน473
"อย่าไม่ท่ืำบ้านซ่อนในที่12ไร่ที่ให้ไปนะ่ แม่มดดาเลียต้องโกรธท่านแน่นอน"
เคมินจะฟ้องท่านว่า:
เรไรสมาชิกกบุลุ่มทับซ้อนๆทับไปให้
โอกาส"จาวยาง" มาเฟียบุกรุกมาเลี้ยงโคในสวน12ไร่
มันอันตรายมากต่อสมาธิในการติดต่อ
สื่อสารทางจิตกับแม่มดดาเลียเป็นอย่างมากที่ทำให้เกิดวิปริตวิกฤตการณ์ลมโชยไปผิดทิศทางมนสำนึก
แต่จะเหตุผลอะไรก็ตาม
เคมินเขื่อว่าผีดาเลียมีอยู่จริง
เพราะ วิทยาศาสตร์ก้าวหน้าต่อไปต้องพบ
ที่มาที่ไปของมนุษย์แน่นอน
เหมือนปัจจุบันตำรวจและศาลสามารถพิสูจน์การทำผิดที่เป็นปริศนาได้
แม้จะไม่มีหลักฐานเพียงพอ
แต่ผลพิสูตน์ทางนิติเวชศาตร์
สามารถพิสูจน์และสุดท้ายจึงจับคนผิดที่ลอยนวลมาทำโทษได้ฉะนั้นเป็นอุทาหรณ์
ฉะนั้นเคมินจึงเชื่อว่ผีมีจริงมากขึ้นด้วยเหตุนี้
นกกาผีมาทุกคืนที่บ้านเพเกียมันร้อวตอนเที่ยงคืนกลางแสงจันทร์ที่มืดด้วยหมอก
เคมินก็กลัวผีเป็น และทันทีที่นกกาผีมันร้อง
เคมินรีบดับไฟนอนคลุมโปกินยานอนหลับที่หมอให้มาทันที แต่พอจิตสำนึกลุกขึ้นอีกครั้งว่านั่นคือผีแม่มดดาเลียซึ่งมาในร่าวของนกกาผี เคมินดีใจและไม่กลัวอีกต่อก็ม่อยหลับต่อไปปละ หลับสนิท
พอตื่นเช้าขึ้นมาเคมินก็ลืมทุกอย่างหมด แต่เคมินพลันทำอาหารเซ่นไหว้ท่านๆชอบผักเสี้ยนดอ และน้ำพริกแมงดากับปลาทูย่าง
เป็นที่สุด พอเซ่นไหว้เสร็จสักครู่ทุ่แท่นบูขา(pillar)แม่มดดาเลียก็มาในร่างของตัวกระจ้อนและตัวจิ่งเหลน กินหมดไปเพียงชั่วพริบตาอีกสักพักตกถึงเที่ยงวัน
พ่อมดเดเฟียก็มาในร่างงูจงอาง พอเคมินเห็นงูตนเองพองขนและกลัว แม้จะสำนึกว่าง๊จงอางนั่นเป็นร่างขอวพ่อมดเดเฟีย
เคมินทำอะไรไม่ถูก จึงเรียกหน่วยกูภัย"ชาโยนาระ"ของเพเกียมาจับงูจงอางไปปล่อยกลับเข้าสู่นิเวศน์ป่าธรรมชาติ แต่เมื่อเคมินกลัยมาดูอีกที ในที่พบเห็นงูในตอนเที่ยงวัน
จงอางตัวนั้นก็ไม่มีแล้ว "เคมินงงไปหมด"
เรื่องของจาวยางและพฤติการณ์จากกลลุ่มลัทธิขอกินหน่อยนั่นอหังหารมาก
ที่จริงการกระทำของจาวยางเป็นการเมือง
เพราะจาวยางไม่ใช่คนอดอยาก
แต่งางแผนหาเรื่องสร้างความเดือดร้อน
ทำเคมินเสียสมาธิในการดำรงชีวิต
ท่านทาวเวอร์ทราบหรือไม่ว่า
ในที่ดิน12ไร่
มีมะพร้าวที่รอตัด
เมื่อโครงการบ้านซ่อนรีสอร์ตของท่านทาวเวอร์มาทำนั่น
เคมินขบอกสารภาพตรงๆกับท่านทาวเวอร์เลยว่า
เคมินตอนนี้อาศัยมะพร้าวหล่น
เหล่านั้นยังชีพ จะให้คนมาทำเหมาขึ้นมะพร้าวเหล่านนั้นเป็นงวดที่ปกติเขาทำกันเป็นประเพณีด้วยการใช้ลิงกังหรืแใชเไผ่ยาว
ซอยเรียงต้น แต่พวกคนงานชนิดนี้เขาก็"ฮั่ว"กันเป็นระบบพรรคการเมือง(political syndicate tricks and dirty political dirty trick)เลยทีเดียวแต่ไม่สากลเจาทำเพียงกลุ่มย่อยเท่านั้น แต่มีผลต่อกลุ่มใหญ่ในเรื่
องประเด็นอื่นบ้าง
เอาละสรุป
ทั้งหมดที่เล่ามาอยู่
ในอาณัติของจาวยางเจ้าแม่มาเฟียแห่งเพเกียนั่นเอง
"นี่แหละมัน"ตัวการทำหายนะภัยให้เกิดกับสังคมที่เพเกียชนิดหนึ่ง
แต่ท่านก็อย่าหวั่นวิตก
เมื่อท่านมาทำบ้าซ่อนโครงการรีสอร์ต
พวกมารที่เพเกียมีจาวยางเป็นต้น
จะไม่มีใครทำอะไรลูกค้าของท่านและเคมิน
อีก
เคมินเรียกว่ามันเป็นการทำ"อารยะ"ก็แบบนี้
เหมือน
ตอนนี้เมื่อมีทางรถไฟแรงสูงตัดผ่านเพเกีย
รถไฟแรงงสูงมาแรงมาก พอกสรรถไฟแห่งเอทิน
เขาตัดผ่านสำเร็จ เจ้าเสือสิงห์กระทิงแรดและรวมทั้งจาวยางกก็หนีเข้ารูหมดกระนั่นแล
เวลาพวกจาวยางฮั้วกันมันเป็นแบบ " ไวๆตาทิพย์ๆ" ที่คนนอกเซอร์เคิล
(circle)จะเข้าใจยาก
ตอนจาวยางทำเธอจะทำในนามของความอดยาก แต่เธอและคณะมิใช่คนอดอยากโดยสภาพแล้ว เคมินจะอดอยากเสียมากกว่า
คือเคมินตอนนี้"สวยแต่รูปจูบไม่หอม"
แต่ความอดอยากของพวกจาวยางคือ
"ไม่สวยแต่รูปแต่จูบหอม"ย่างนั้นเป็นคำอธิบาย
ใช่เมื่อพวกจาวยางเธอสำแดงเดชอะไร
จะหาหลักฐานจับตัวการ
ยากว่าใครเป็นใคร
ที่เพเกียเป็นแม่นมั่น
ก็ท่านชอบเรื่องอมตะนิยาย"สามก๊ก"ของจีนท่านจงดูเรื่องของจาวยางนี้
มันก็พิสดารเหมือนกันอย่างงั้นทีเดียว
แต่พวกจาวยาวขโมยหยิบมะพร้าวหล่นไปเกลี้ยงเสมอ และเมื่อตอนเคมินเผลอและพิเศษตอนกลางคืนพวกเขาชอบทำตัวเแนมนุษย์ค้างคาว(batman)
ที่เคมินพูดหมดเปลือกแบบนี้
นี่มิใช่เพราะว่าเคมินไม่ได้เสพสังวาสกับจาวยางนะ
เพราะเคมินไม่สนใจเรื่องการเสพสังวาส
และสนใจการมีมากชู้สำส่อนเป็นเหตุชนิดเห็นใครสวยเป็นไม่ได้
นี่เป็นมโนธรรมของเคมินโดยสังเขป
ที่เพเกียตั้งแต่เกิดมาเคมินไม่เคยสนใจลูกเมียใครเลยเพราะดาเลียฝึกปรือให้เคมินมีนิสัยแบบนี้มา แต่เคมินก็มิใช่"ตุ๊ด"นะท่าน
เอาละ
ที่เคมินรู้ว่าใครมาแอบยักยอกมะพรงร้าวหล่นของเคมินในสวน12ไร่ที่ขายให้ท่านไปแบบถูกสุดขีด แบบให้ท่านไปทำบ้านลับรีสอร์ตงั้น
เอาละ
ก็เพราะมีวันหนึ่ง
บมพัเมาแรว
มะพร้าวแห้งได้หล่นใส่หัวคนของจาวยาง
เลือดโซกแล้วเขาที่มีชื่อว่า "มงยอ" เคมินรู้จักดีได้วิ่งมาขอยาแดง(merbromin solution 2%)
ที่บ้านเพเกียของเคมิน
ไปทาแผลหัวแตกปางตาย
เพราะมะพร้วหล่นใส่หัวเฉียดกระหม่อมขอ
ง"มงยอ"วันนั้น
เอาเขา "มงยอ"เป็นลมนอนฟุบหนึ่งระยะมาก่อน เจ็บจนเกือบตาย มงยอไม่กล้า
เรียกใครช่วย เพราะกลัวความลับจะแตกและรู้ว่าเจาหัวขโมยมะพร้าวหล่นอันเป็นในสิทธิของเคมินแต่ผู้เดียว
แม้โฉนดเคมินที่สวนจะโอนไปแล้วแต่สัญญาผู้ดีมีอยู่กับท่านทาวเวอร์เป็นสำคัญแม้จะอย่างงัย
เคมินหัวไม่เคยแตกเพราะมะพร้าวหล่นใส่
เนื่องจากในทุกๆครั้งเคมินจะใส่หมวกกันน็อค( security safety first the anti -nock heads )เพื่อเข้า
ไปเก็บมะพร้าหล่รประจำวัน
ทุกครั้งปลอดภัย
และปลอดภัยมะพร้าสจึง
ไม่เคยหล่นใส่หัวเคมินเลยในชีวิต
เคมินตอนนี้ลำบากมาก และใช้มะพร้างหล่นนี้เองเป็นสัญญาณชีพในการดำรงชีวิต
เป็นอยู่ที่เพเกียตอนนี้
เคมินโชคดีที่เคยและเคยมีสัญญาผู้ดี
(verbal contracts)กับท่านทาวเวอร์ไว้
ซึ่งมีเจ้าพนักงานที่ดินเอทินแห่งเพเกียเป็นสักขีในวันทำที่เราสองคนโอนโฉนดที่ดินกันในห้องแอร์เย็นๆ ทั้งหมดทั้งเศษเกินรวม12ไร่เศษที่โอนให้ท่านทั้งหมดน่ะ
อันนี้เหมือนยกให้
มิใช่แผนหวังทวงดฎเนรคุณนะท่าน
แต่มันเป็นเจตนาบริสุทธิ์ใจที่ขึ้นตรงต่อมโนธรรมที่เราสองเคยมีต่อกัน
เคมินจึงใช้สิทธิ์นนั้นๆในตอนนี้
เคมินไม่รับสินบนเป็นอื่นนะท่านทาวเวอร์
ท่านอย่าลื่นนะมันน่ากลัว
ต่อสัญญาผู้ดีนั้นที่ทำต่อๆกันมา
ประวัติ"ผีแม่นาคพระโขนงดุนะบอกก่อน
เคมินไม่ได้ขู่อะไร
แต่มีลางสัง
หรณ์ในประเด็นเรื่อง"สัจจะ"(oath)
เหมือนคนรักกันสัญญาว่ารักกัน
ในที่พลอดรักกันในมุมมืดสลัวด้วยแสงจันทร์สลัว
เชิงเขาที่มืดมิดคาคน
และจะมาขอแต่งานกัน
ฝ่ายหญิงก็เลยให้เอาไข่แดง พรหมจรรย์สุดที่รักของเธอทันที
เพราะเชื่อในฝ่ายชายอย่างสนิทใจ
เลยเอากัน พอต่อมาพอเอากันเสร็จ
ต่อมามีลูกมารหัวขนออกมา
แต่ฝ่ายชายหนีหายเงียบ
เป็นตายร้ายดีอย่างงัยก็ไม่รู้
เรื่องอย่างนี้ท่านทาวเวอน์คงเข้าใจดีว่า
มันคืออะไร
.
คือว่า
ถ้าท่านไม่มาทำรีสอร์ตบ้านซ่อนที่เพเกีย
เคมินจะเสียใจมากและไม่เห็นด้วยเพราะคำมั่นสัญญาต้องเป็นคำมมั่นสัญญา
ดาเลียได้สัญญาเรื่องนี้ได้มีต่อกันกับเคมิน
ก่อนท่านตายลง
ก็เดเลียแม่มดได้กะแบบะงแผนการไว้ให้
แล้วเพราะดาเลียก็รับปากมาจากท่านคุคิอีกต่อสุสานท่านคุคิติดกับที่ดิน12ไร่นี้ท่านทาวเวอร์คงจะเห็นถ้าสังเกตสุสานคุคิ
มันจะฝังติดกับภูเขาเพเกียนั่นเอง
เดเลียได้
ขุดทำสระจ้างรถแบกโฮกรุยทางทำถนนลงลูกรัง หินและ
หินทรายหยาบอิฐ เสาไฟฟ้า
และสระน้ำสามฤดู และตัดต้นมะพร้าวเกือบหมดคือ2,000ต้น
จะเหลือเล็กน้อยเท่าที่เห็น
รอตัดอีกตอนก่อนโครงการจะเริ่ม
ย้ายออกหมดทิ้งขอวเก่าเป็น"ซ่อโจร"ไม่เหมาะ
ท่านย่านิเนียนกำชับสั่งมา
ท่านย่านิเนียนๆ
เป็นบรรพบุรุษรุ่นแรกในหมู่บ้านเพเกีย นุ่งโจงกระเบียนกินหมากพลู
ท่านย่านิเนียนบอกว่า ต้นไม้ติดสวนของเก่าที่มิใช่พืชเมืองเอทินอนุรักษ์ตัดออกหมดเว้นยางนาของกรมป่าไม้เอทินเท่านั้น เพราะต้นยางนาหรือยางเฮียง กฎหมายห้ามตัดมัน ๆ เป็นต้นไม้ตาน้ำของลำธาร ห้วยหนองคลองบึง
และน้ำตก"เพเกีย"ส่วนยางพาราใน12ไร่
ที่เคมินปลูก
นั้นสุดแท้แต่ท่านทาวเวอร์จะดำเนินการ
เป็นการล้างบางสะเดาะพระเคราะห์ไปในตัวไม่ต้องห่วงใครแล้วเพราะท่านบอกว่าให้จนพอเพียงไปหมดแล้ว
ท่านย่านิเนียนกล่าวไว้ในที่สุด
ท่านย่านิเนีบนเป็นคนช่วยทำดาเลียคลอดเคมมินตอนเกิด
และบ้านเชิงจัดสรรคได้จัดแบ่งหลายโฉนดรวม30โฉนด
มีทางซอยจดทะเบียนหมดแล้ว
จัดทุกอย่างสำหรับในการนี้
โดยเฉพาะไว้หมดแล้ว
เหลือแต่โครง
การอกแบบบ้านสไตล์ใดๆมาลงเท่านั้น
อนึ่งทางรัฐบาลส่วนท้องถิ่นเอทิน
ได้ตัดทางเสริมทางเข้ารีสอร์ตให้เพิ่มให้อีกเสร็จแล้วไว้รอรับท่านอีกด้วย
เคมินอนุรักษ์ต้นมะเดื่อโพรงและต้นข่อยไว้
ให้ท่านตามทื่ท่านสั่งกำชับไว้ในวันโอนโฉนดป้าย"ห้ามคนมาเลี้ยงวัวเว้นไก่"ติดไว้เรียบร้อยให้ท่าน 5จุด
ส่วนอนุสรณ์สถานอิฐบล็อคที่เซ่นผีแม่มดดาเลีย เคมินจะย้ายใว้ที่หน้าบ้านเพเกียต่อไปเมื่อรถยกของหนักและรถตักชนิด"แบกโฮ"ของท่านยกคณะมาทำ เมินจะยังไม่เดินทางไปอังกฤษ(England)หรือนอกประเทศ(Foreign countries )ตอนนี้
ขอท่านทำโปรเจ็คตามนี้ด้วยครับท่าน
แล้วมันจะดี
แม่มดดาเลียเอาใจช่วย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น